ἄνους
Adjectif · anous (anous)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
Notice à la forme ἄνοος.
ἄ·νοος-ους, οος-ους,
οον-ουν, insensé, irréfléchi, imprudent, en parl. de pers. Soph.
Ant. 99, 281,
etc. ; en parl. de
choses (cœur, âme, etc.)
Il. 21, 441 ;
Plat. Tim.
44a ||
Cp. -ούστερος, Eschl.
Pr. 987 ;
Soph. fr.
514.
Étym.
ἀ, νόος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Psaumes
LXX · 1- 48:11ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἄφρων καὶ ἄνους ἀπολοῦνται καὶ καταλείψουσιν ἀλλοτρίοις τὸν πλοῦτον …
Proverbes
LXX · 1- 13:14νόμος σοφοῦ πηγὴ ζωῆς ὁ δὲ ἄνους ὑπὸ παγίδος θανεῖται
Osée
LXX · 1- 7:11καὶ ἦν Εφραιμ ὡς περιστερὰ ἄνους οὐκ ἔχουσα καρδίαν Αἴγυπτον ἐπεκαλεῖτο καὶ …
2 Maccabées
LXX · 1- 11:13οὐκ ἄνους δὲ ὑπάρχων πρὸς ἑαυτὸν ἀντιβάλλων τὸ …