ἄτρωτος
Adjectif · atrôtos (atrôtos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄ·τρωτος, ος,
ον :
1 non blessé, Pd. N. 11, 10 ; Soph. O.C. 906, etc. ὑπό τινος,
Eschl. Ch.
532 ; Plut.
M. 952f ; ou τινι, Nonn. D. 2, 452 ; DS. 4, 11 ; ou τινος, Philstr. V. Ap. 1, 11, par qqe ch.
||
2 invulnérable,
Pd. I.
3, 18 ; Eur.
Ph. 594 ;
Arstt. Rhet.
2, 22, 12 ; fig. ἄ. χρήμασιν,
Plat. Conv.
219e,
incorruptible ||
3 qui garantit de toute
blessure (armure) Anth. Clém.
Étym.
ἀ, τιτρώσκω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
3 occurrences
2 Maccabées
LXX · 2- 8:36… Ιουδαίους καὶ διὰ τὸν τρόπον τοῦτον ἀτρώτους εἶναι τοὺς Ιουδαίους διὰ τὸ ἀκολουθεῖν …
- 10:30… λαβόντες καὶ σκεπάζοντες ταῖς ἑαυτῶν πανοπλίαις ἄτρωτον διεφύλαττον εἰς δὲ τοὺς ὑπεναντίους τοξεύματα …
3 Maccabées
LXX · 1- 5:47… βάρει σὺν τοῖς θηρίοις ἐξώρμησε βουλόμενος ἀτρώτῳ καρδίᾳ καὶ κόραις ὀφθαλμῶν θεάσασθαι τὴν …