ἄφοβος
Adjectif · afovos (afobos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἄ·φοϐος, ος,
ον :
1 qui ne craint pas, sans
crainte, intrépide, Pd. I. 4, 41 ; Soph. O.C. 1325 ; Eur. Or. 1273, Xén. Cyr. 6, 4, 20 ; Plat.
Arstt. etc. ;
ἄ. πρός τι, Plut. Lyc. 16 ; περί τινος,
Plut. Galb.
23 ; τινος,
D. Chr. 1, 99 ;
Philstr. V. Ap.
5, 9, sans crainte à l’égard de qqe
ch. ; τὸ ἄφοϐον, Plat. Lach. 197b ; Plut. M. 101b, absence de crainte,
intrépidité ||
2 qui n’inspire pas de
crainte, Eschl. Pr. 902 ; Plat. Leg. 797a.
Étym.
ἀ, φέϐομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Proverbes
LXX · 2- 3:24ἐὰν γὰρ κάθῃ ἄφοβος ἔσῃ ἐὰν δὲ καθεύδῃς ἡδέως ὑπνώσεις
- 19:23… κυρίου εἰς ζωὴν ἀνδρί ὁ δὲ ἄφοβος αὐλισθήσεται ἐν τόποις οὗ οὐκ ἐπισκοπεῖται …
Sagesse
LXX · 1- 17:4οὐδὲ γὰρ ὁ κατέχων αὐτοὺς μυχὸς ἀφόβους διεφύλαττεν ἦχοι δ᾿ ἐκταράσσοντες αὐτοὺς περιεκόμπουν …
Siracide
LXX · 1- 5:5περὶ ἐξιλασμοῦ μὴ ἄφοβος γίνου προσθεῖναι ἁμαρτίαν ἐφ᾿ ἁμαρτίαις