ἐγκωμιάζω
Verbe · énkômiazô (énkômiadzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐγκωμιάζω (impf.
ἐνεκωμίαζον, f.
ἐγκωμιάσω et
ἐγκωμιάσομαι, ao. ἐνεκωμίασα,
pf. ἐγκεκωμίακα ; pass. ao.
ἐνεκωμιάσθην, pf. ἐγκεκωμίασμαι) faire
l’éloge de, vanter, joint à ἐπαινεῖν, en un sens plus
fort, Xén. Cyr. 5, 3, 3 ;
ἐγκ. τινά, Plat.
Tim. 19c, qqn ; τι, Plat. Tim. 19c, Rsp. 363d ; Isocr. 154c, 190c ; etc. vanter qqe ch. ;
τινὰ ἐπί τινι, Plat. Euthyphr. 9b, ou κατά τι, Plat. Lach. 191b, vanter qqn au sujet
de qqe ch.
Étym.
ἐγκώμιον.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Proverbes
LXX · 5- 12:8στόμα συνετοῦ ἐγκωμιάζεται ὑπὸ ἀνδρός νωθροκάρδιος δὲ μυκτηρίζεται
- 34:2 ἐγκωμιαζέτω σε ὁ πέλας καὶ μὴ τὸ …
- 34:21… πύρωσις ἀνὴρ δὲ δοκιμάζεται διὰ στόματος ἐγκωμιαζόντων αὐτόν καρδία ἀνόμου ἐκζητεῖ κακά καρδία …
- 35:4οὕτως οἱ ἐγκαταλείποντες τὸν νόμον ἐγκωμιάζουσιν ἀσέβειαν οἱ δὲ ἀγαπῶντες τὸν νόμον …
- 36:2 ἐγκωμιαζομένων δικαίων εὐφρανθήσονται λαοί ἀρχόντων δὲ ἀσεβῶν …