ἐκγελάω
Verbe · ékgélaô (ékgélaô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐκ·γελάω-ῶ (seul.
prés. et ao.)
1 éclater de rire,
Od. 16, 353 ;
18, 35 ; Hh.
Merc. 389 ;
Xén. Cyr.
1, 3, 9 ; 8, 4,
22 ; Thcr. Idyl. 4, 37 ||
2 p.
ext. éclater, se produire avec bruit, en
parl. du sang qui jaillit d’une blessure, Eur. Tr. 1184 ; du bruit des
vagues, Plat. Rsp. 473c ||
E Prés. ind. 3 sg. ἐκγελᾷ,
Eur. l. c. ;
part. neutre ἐκγελῶν, Plat. l. c. Ao. 3 sg.
ἐξεγέλασε, Xén.
Cyr. 8, 4,
22 ; poét. ἐξεγέλασσεν, Hh.
Thcr. Idyl.
ll. cc. ; part. ἐκγελάσας,
Od. 18, 35 ;
-σαντα, Xén.
Cyr. 1, 3,
9.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Néhémie
LXX · 2- 2:19… Αμμωνι καὶ Γησαμ ὁ Αραβι καὶ ἐξεγέλασαν ἡμᾶς καὶ ἦλθον ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ …
- 3:33… αὐτῷ καὶ ὠργίσθη ἐπὶ πολὺ καὶ ἐξεγέλα ἐπὶ τοῖς Ιουδαίοις
Psaumes
LXX · 3- 2:4ὁ κατοικῶν ἐν οὐρανοῖς ἐκγελάσεται αὐτούς καὶ ὁ κύριος ἐκμυκτηριεῖ αὐτούς
- 36:13ὁ δὲ κύριος ἐκγελάσεται αὐτόν ὅτι προβλέπει ὅτι ἥξει ἡ …
- 58:9καὶ σύ κύριε ἐκγελάσῃ αὐτούς ἐξουδενώσεις πάντα τὰ ἔθνη
Sagesse
LXX · 1- 4:18… καὶ ἐξουθενήσουσιν αὐτοὺς δὲ ὁ κύριος ἐκγελάσεται