ἐκδίκησις

Nom · ékdikisis (ékdikêsis)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἐκδίκησις, εως (ἡ) [δῐ] vengeance, punition, Pol. 3, 8, 10 ; Spt. Ex. 7, 4 ; 12, 12 ; Deut. 32, 35, etc. ; NT. Ap. 7, 24.
Étym. ἐκδικέω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

88 occurrences