ἐκδίκησις
Nom · ékdikisis (ékdikêsis)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐκδίκησις, εως
(ἡ) [δῐ]
vengeance, punition, Pol. 3, 8, 10 ; Spt.
Ex. 7, 4 ;
12, 12 ; Deut.
32, 35, etc. ;
NT. Ap.
7, 24.
Étym.
ἐκδικέω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗