ἐκπορθέω

Verbe · ékporthéô (ékportéô)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἐκ·πορθέω-ῶ :
1 saccager, détruire, acc. Eur. Tr. 95 ; Eschn. 68, 44 ; Pol. 2, 32, 4 ; en parl. de pers. ἐκπεπόρθημαι τάλας, Soph. Tr. 1104, je suis consumé (par un venin caché), infortuné que je suis ||
2 piller, acc. Thc. 4, 57.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗