ἐμπυρισμός
Nom · émpurismos (émpurismos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐμπυρισμός, οῦ
(ὁ) [ῠ]
embrasement, incendie, Hypér.
(Phryn. p. 335 ; Poll.
9, 156) ; Spt.
Lev. 10, 6 ;
Num. 11, 3 ;
Pol. 9, 41, 5,
etc.
Étym.
ἐμπυρίζω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Lévitique
LXX · 1- 10:6… πᾶς ὁ οἶκος Ισραηλ κλαύσονται τὸν ἐμπυρισμόν ὃν ἐνεπυρίσθησαν ὑπὸ κυρίου
Nombres
LXX · 1- 11:3… ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου ἐμπυρισμός ὅτι ἐξεκαύθη ἐν αὐτοῖς πῦρ παρὰ …
Deutéronome
LXX · 1- 9:22καὶ ἐν τῷ Ἐμπυρισμῷ καὶ ἐν τῷ Πειρασμῷ καὶ ἐν …
Josué
LXX · 1- 6:24καὶ ἡ πόλις ἐνεπρήσθη ἐμπυρισμῷ σὺν πᾶσιν τοῖς ἐν αὐτῇ πλὴν …
1 Rois
LXX · 1- 8:37… γένηται θάνατος ἐὰν γένηται ὅτι ἔσται ἐμπυρισμός βροῦχος ἐρυσίβη ἐὰν γένηται καὶ ἐὰν …