ἐνάλλομαι
Verbe · énallomé (énallomaï)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐν·άλλομαι (f.
ἐναλοῦμαι, ao.
1 ἐνηλάμην)
1 s’élancer sur
ou contre, dat.
Soph. O.R.
1261 ; ou
ἐς et l’acc.
Soph. O.R.
257 ; fig.
c. à d. fouler aux pieds ou insulter à, dat.
Eschl. Pers.
516 ; Dém.
1259, 12 ||
2 sauter, danser,
Ar. Vesp.
1305.
Étym.
ἐν, ἅλλομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Job
LXX · 4- 6:27πλὴν ὅτι ἐπ᾿ ὀρφανῷ ἐπιπίπτετε ἐνάλλεσθε δὲ ἐπὶ φίλῳ ὑμῶν
- 16:4… ψυχὴ ὑμῶν ἀντὶ τῆς ἐμῆς εἶτ᾿ ἐναλοῦμαι ὑμῖν ῥήμασιν κινήσω δὲ καθ᾿ ὑμῶν …
- 16:10ἀκίσιν ὀφθαλμῶν ἐνήλατο ὀξεῖ ἔπαισέν με εἰς σιαγόνα ὁμοθυμαδὸν …
- 19:5ἔα δὲ ὅτι ἐπ᾿ ἐμοὶ μεγαλύνεσθε ἐνάλλεσθε δέ μοι ὀνείδει
1 Maccabées
LXX · 1- 3:23ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν ἐνήλατο εἰς αὐτοὺς ἄφνω καὶ συνετρίβη Σήρων …
4 Maccabées
LXX · 1- 6:8… πικρῶν τις δορυφόρων εἰς τοὺς κενεῶνας ἐναλλόμενος ἔτυπτεν ὅπως ἐξανίσταιτο πίπτων