ἐνδείκτης
Nom · éndiktis (éndéïktês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐνδείκτης, ου
(ὁ) plaignant, accusateur, demandeur,
Spt. 2 Macc.
4, 1 ; Œnom.
(Eus. 3, 364
Migne) ; Philstr. 621.
Étym.
ἐνδείκνυμι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗