ἐνδελεχίζω
Verbe · éndélékhizô (éndélékidzô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐνδελεχίζω (seul.
prés.) continuer, perpétuer, Spt. Sir. 9, 4 ; 12, 3 ;
20, 19 ; 37,
12 ; 41, 6.
Étym.
ἐνδελεχής.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Siracide
LXX · 8- 9:4μετὰ ψαλλούσης μὴ ἐνδελέχιζε μήποτε ἁλῷς ἐν τοῖς ἐπιχειρήμασιν αὐτῆς
- 12:3οὐκ ἔσται ἀγαθὰ τῷ ἐνδελεχίζοντι εἰς κακὰ καὶ τῷ ἐλεημοσύνην μὴ …
- 20:19… ἄχαρις μῦθος ἄκαιρος ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται
- 20:24… ἐν ἀνθρώπῳ ψεῦδος ἐν στόματι ἀπαιδεύτων ἐνδελεχισθήσεται
- 20:25αἱρετὸν κλέπτης ἢ ὁ ἐνδελεχίζων ψεύδει ἀμφότεροι δὲ ἀπώλειαν κληρονομήσουσιν
- 27:12… συντήρησον καιρόν εἰς μέσον δὲ διανοουμένων ἐνδελέχιζε
- 37:12ἀλλ᾿ ἢ μετὰ ἀνδρὸς εὐσεβοῦς ἐνδελέχιζε ὃν ἂν ἐπιγνῷς συντηροῦντα ἐντολάς ὃς …
- 41:6… κληρονομία καὶ μετὰ τοῦ σπέρματος αὐτῶν ἐνδελεχιεῖ ὄνειδος