ἐξαίσιος
Adjectif · éksésios (éksaïsios)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐξ·αίσιος, ος
ou α, ον,
litt. qui sort de la règle, d’où :
1 inconvenant, injuste,
en parl. de pers. Od. 4, 690 ; p. ext. mauvais, funeste, Il. 15, 598 ; en parl. de présages de mauvais augure, Od. 17, 577 ||
2 qui dépasse la mesure,
extraordinaire, excessif : ἐξ.
θερμόν, Hpc. 1234h, chaleur
excessive ; ὄμϐρος, Xén. Œc. 5, 18, pluie violente ; ἄνεμος, Xén. Hell. 5, 4, 17, vent
violent ; γέλωτες καὶ δάκρυα,
Plat. Leg.
732c, éclats
de rire violents et violente explosion de larmes ; δεῖμα, Eschl. Suppl. 514, crainte
excessive ; ἐξ. τὸ μέγεθος καὶ τὸ ὕψος,
DS. 13, 82,
d’une grandeur et d’une hauteur extraordinaires ||
Sup. -ώτατος, DC. 45, 17 ||
E Fém. -ία, Xén. Hell. 4, 3, 8.
Étym.
ἐξ, αἴσιος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
Job
LXX · 8- 5:9… μεγάλα καὶ ἀνεξιχνίαστα ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός
- 9:10… μεγάλα καὶ ἀνεξιχνίαστα ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός
- 9:23ὅτι φαῦλοι ἐν θανάτῳ ἐξαισίῳ ἀλλὰ δίκαιοι καταγελῶνται
- 18:12πτῶμα δὲ αὐτῷ ἡτοίμασται ἐξαίσιον
- 20:5εὐφροσύνη γὰρ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια
- 22:10… σε παγίδες καὶ ἐσπούδασέν σε πόλεμος ἐξαίσιος
- 34:24ὁ καταλαμβάνων ἀνεξιχνίαστα ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός
- 37:16ἐπίσταται δὲ διάκρισιν νεφῶν ἐξαίσια δὲ πτώματα πονηρῶν