ἐξεμέω
Verbe · ékséméô (ékséméô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐξ·εμέω-ῶ, f.
έσω, rejeter en vomissant, vomir,
Od. 12, 237 et
437 ; Hés. Th. 497 ; Plat. Rsp. 406d ; abs. Ar. Ach. 586, Ran. 11 ; fig. vomir (de l’argent volé), rendre gorge,
acc. Ar.
Ach. 6.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Job
LXX · 1- 20:15πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεσθήσεται ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος
Proverbes
LXX · 2- 23:8… φάγῃς τὸν ψωμόν σου μετ᾿ αὐτοῦ ἐξεμέσει γὰρ αὐτὸν καὶ λυμανεῖται τοὺς λόγους …
- 32:16… εὑρὼν φάγε τὸ ἱκανόν μήποτε πλησθεὶς ἐξεμέσῃς
Jérémie
LXX · 2- 32:16καὶ πίονται καὶ ἐξεμοῦνται καὶ μανήσονται ἀπὸ προσώπου τῆς μαχαίρας …
- 32:27… κύριος παντοκράτωρ πίετε καὶ μεθύσθητε καὶ ἐξεμέσατε καὶ πεσεῖσθε καὶ οὐ μὴ ἀναστῆτε …