ἐξοδεύω
Verbe · éksodévô (éksodeuô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐξ·οδεύω :
1 intr. se mettre en route, Pol. 5, 95, 6, etc. ; DS. 19, 63 ; etc. ;
Spt. 1 Esdr.
4, 23 ; 1
Macc. 15, 41 ; 2, 12, 19 ; etc. ||
2 tr. faire mourir, d’où
au pass. mourir, Spt. Jud. 5, 27 ; Nyss. 2, 232 c Migne.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Juges
LXX · 1- 5:27… κατακλιθεὶς ἔπεσεν καθὼς κατεκλίθη ἐκεῖ ἔπεσεν ἐξοδευθείς
1 Maccabées
LXX · 1- 15:41… ἐκεῖ ἱππεῖς καὶ δυνάμεις ὅπως ἐκπορευόμενοι ἐξοδεύωσιν τὰς ὁδοὺς τῆς Ιουδαίας καθὰ συνέταξεν …
2 Maccabées
LXX · 1- 12:19… Σωσίπατρος τῶν περὶ τὸν Μακκαβαῖον ἡγεμόνων ἐξοδεύσαντες ἀπώλεσαν τοὺς ὑπὸ Τιμοθέου καταλειφθέντας ἐν …
Esdras A'
LXX · 1- 4:23… ἄνθρωπος τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἐκπορεύεται ἐξοδεύειν καὶ λῃστεύειν καὶ κλέπτειν καὶ εἰς …