ἐπίμικτος
Adjectif · épimiktos (épimiktos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐπίμικτος, ος,
ον :
1 mêlé, Timon (DL. 9, 52); Nic. Th. 528 ; subst. ὁ ἐπ. (s. e. ὄχλος) Spt. Num. 11, 4, foule confuse, multitude ; particul. formé d’un mélange de, App. Civ. 5, 95 ||
2 commun à, dat. Str. 647.
Étym.
ἐπιμίγνυμι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
Exode
LXX · 1- 12:38καὶ ἐπίμικτος πολὺς συνανέβη αὐτοῖς καὶ πρόβατα καὶ …
Nombres
LXX · 1- 11:4καὶ ὁ ἐπίμικτος ὁ ἐν αὐτοῖς ἐπεθύμησαν ἐπιθυμίαν καὶ …
Néhémie
LXX · 1- 13:3… ἤκουσαν τὸν νόμον καὶ ἐχωρίσθησαν πᾶς ἐπίμικτος ἐν Ισραηλ
Ézéchiel
LXX · 1- 30:5… Λυδοὶ καὶ Λίβυες καὶ πάντες οἱ ἐπίμικτοι καὶ τῶν υἱῶν τῆς διαθήκης μου …
Judith
LXX · 1- 2:20καὶ πολὺς ὁ ἐπίμικτος ὡς ἀκρὶς συνεξῆλθον αὐτοῖς καὶ ὡς …