ἐπιβάτης
Nom · épivatis (épibatês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐπιϐάτης, ου
(ὁ) [ᾰ] qui
monte sur, d’où :
1 qui monte sur un
vaisseau ; particul. soldat de marine
(p. opp. à rameur ou à matelot)
Hdt. 6, 12 ;
7, 100, etc. ;
Thc. 8, 24 ;
Xén. Hell.
5, 1, 11 ; Plat. Conv. 197e ; Pol. 1, 51, 2 ;
etc. ||
2 combattant monté sur un
char, Plat. Criti. 119b, ou sur un éléphant,
Arr. An.
5, 17, 4 ||
3 cavalier, Arstt. Nic. 2, 6, 2 ||
4 étalon, Geop. 16, 21, 9.
Étym.
ἐπιϐαίνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
8 occurrences
2 Rois
LXX · 5- 7:14καὶ ἔλαβον δύο ἐπιβάτας ἵππων καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς Ισραηλ …
- 9:17… ἐγὼ βλέπω καὶ εἶπεν Ιωραμ λαβὲ ἐπιβάτην καὶ ἀπόστειλον ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ εἰπάτω …
- 9:18καὶ ἐπορεύθη ἐπιβάτης ἵππου εἰς ἀπαντὴν αὐτῶν καὶ εἶπεν …
- 9:19καὶ ἀπέστειλεν ἐπιβάτην ἵππου δεύτερον καὶ ἦλθεν πρὸς αὐτὸν …
- 18:23… δισχιλίους ἵππους εἰ δυνήσῃ δοῦναι σεαυτῷ ἐπιβάτας ἐπ᾿ αὐτούς
Job
LXX · 1- 39:18… ὕψει ὑψώσει καταγελάσεται ἵππου καὶ τοῦ ἐπιβάτου αὐτοῦ
Ézéchiel
LXX · 1- 27:29… πάντες οἱ κωπηλάται σου καὶ οἱ ἐπιβάται καὶ οἱ πρωρεῖς τῆς θαλάσσης ἐπὶ …
2 Maccabées
LXX · 1- 3:25… τις ἵππος αὐτοῖς φοβερὸν ἔχων τὸν ἐπιβάτην καὶ καλλίστῃ σαγῇ διακεκοσμημένος φερόμενος δὲ …