ἐπιβοηθέω
Verbe · épivoithéô (épiboêtéô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐπι·ϐοηθέω-ῶ, venir au secours ; τινι, Hdt. 3, 146, etc. ;
Thc. 3, 69,
etc., de qqn ; abs. Thc. 3, 96 ; ἐπί τινα,
Xén. Hell.
7, 5, 24, contre un ennemi ||
E Ion. ἐπιϐωθέω, Hdt. l. c. etc.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
1 Maccabées
LXX · 1- 7:7… καὶ κολασάτω αὐτοὺς καὶ πάντας τοὺς ἐπιβοηθοῦντας αὐτοῖς
2 Maccabées
LXX · 3- 8:8… Κοίλης Συρίας καὶ Φοινίκης στρατηγὸν ἔγραψεν ἐπιβοηθεῖν τοῖς τοῦ βασιλέως πράγμασιν
- 11:7… προετρέψατο τοὺς ἄλλους ἅμα αὐτῷ διακινδυνεύοντας ἐπιβοηθεῖν τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν ὁμοῦ δὲ καὶ …
- 13:10… εἴ ποτε καὶ ἄλλοτε καὶ νῦν ἐπιβοηθεῖν τοῖς τοῦ νόμου καὶ πατρίδος καὶ …