ἐπιρρώννυμι

ἐπι·ρρώννυμι [ῡ] fortifier, affermir, encourager : τινά, Hdt. 8, 14 ; Thc. 4, 36 ; Xén. Hell. 7, 5, 6, qqn ; τινὰ πρός τι, Plut. Lys. 4, encourager qqn à qqe ch. ; p. suite au pass. être affermi, se raffermir, reprendre courage, Thc. 6, 93 ; 7, 2, etc. ; Xén. Hell. 3, 4, 18 ; ἔς τι, Thc. 7, 7 ; πρός τι, Pol. 1, 24, 1, pour faire qqe ch. ; impers. κείνοις ἐπερρώσθη λέγειν, Soph. O.C. 661, ils eurent l’audace de dire.