ἐπιτίμησις

Nom · épitimisis (épitimêsis)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ἐπιτίμησις, εως (ἡ) [τῑ]
1 élévation de prix, renchérissement, App. Civ. 4, 117 ||
2 châtiment, peine, Arstt. Rhet. 1, 1, 12, etc. ; ou simpl. blâme, reproche, Thc. 7, 48 ; Arstt. Rhet. 1, 1, 12, etc.
Étym. ἐπιτιμάω.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

9 occurrences

  1. 2 Samuel

    LXX · 1
  2. 22:16… ἀπεκαλύφθη θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ ἐπιτιμήσει κυρίου ἀπὸ πνοῆς πνεύματος θυμοῦ αὐτοῦ
  3. Job

    LXX · 1
  4. 26:11… οὐρανοῦ ἐπετάσθησαν καὶ ἐξέστησαν ἀπὸ τῆς ἐπιτιμήσεως αὐτοῦ
  5. Psaumes

    LXX · 4
  6. 17:16… ἀνεκαλύφθη τὰ θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου κύριε ἀπὸ ἐμπνεύσεως πνεύματος ὀργῆς …
  7. 75:7ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου ὁ θεὸς Ιακωβ ἐνύσταξαν οἱ …
  8. 79:17ἐμπεπυρισμένη πυρὶ καὶ ἀνεσκαμμένη ἀπὸ ἐπιτιμήσεως τοῦ προσώπου σου ἀπολοῦνται
  9. 103:7ἀπὸ ἐπιτιμήσεώς σου φεύξονται ἀπὸ φωνῆς βροντῆς σου …
  10. Ecclésiaste

    LXX · 1
  11. 7:5ἀγαθὸν τὸ ἀκοῦσαι ἐπιτίμησιν σοφοῦ ὑπὲρ ἄνδρα ἀκούοντα ᾆσμα ἀφρόνων
  12. Sagesse

    LXX · 1
  13. 12:26οἱ δὲ παιγνίοις ἐπιτιμήσεως μὴ νουθετηθέντες ἀξίαν θεοῦ κρίσιν πειράσουσιν
  14. Siracide

    LXX · 1
  15. 29:28βαρέα ταῦτα ἀνθρώπῳ ἔχοντι φρόνησιν ἐπιτίμησις οἰκίας καὶ ὀνειδισμὸς δανειστοῦ