ἐρυσίβη
Nom · érusivi (érusibê)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἐρυσίϐη, ης
(ἡ) [ῠῑ]
nielle, rouille du blé, Plat. Rsp. 609a ; Arstt. H.A. 5, 22, 3 ;
au pl. Xén.
Œc. 5, 18 ;
Plat. Conv.
188b ;
Th. C.P.
3, 22, 1 ; Orph. Lith. 594.
Étym.
pré-grec ; rapprochement avec ἐρυθρός
par étym. populaire.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Deutéronome
LXX · 1- 28:42… γενήματα τῆς γῆς σου ἐξαναλώσει ἡ ἐρυσίβη
1 Rois
LXX · 1- 8:37… ἐὰν γένηται ὅτι ἔσται ἐμπυρισμός βροῦχος ἐρυσίβη ἐὰν γένηται καὶ ἐὰν θλίψῃ αὐτὸν …
Psaumes
LXX · 1- 77:46καὶ ἔδωκεν τῇ ἐρυσίβῃ τὸν καρπὸν αὐτῶν καὶ τοὺς πόνους …
Osée
LXX · 1- 5:7… ἐγεννήθησαν αὐτοῖς νῦν καταφάγεται αὐτοὺς ἡ ἐρυσίβη καὶ τοὺς κλήρους αὐτῶν
Joël
LXX · 2- 1:4… τὰ κατάλοιπα τοῦ βρούχου κατέφαγεν ἡ ἐρυσίβη
- 2:25… ἀκρὶς καὶ ὁ βροῦχος καὶ ἡ ἐρυσίβη καὶ ἡ κάμπη ἡ δύναμίς μου …