ἔκλυσις
Nom · éklusis (éklusis)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἔκλυσις, εως
(ἡ) [ῠ]
1 délivrance,
affranchissement (d’un mal, d’une épreuve, etc.) gén. Eschl. Pr. 262 ; Soph. O.R. 306 ; Eur. I.T. 899 ; Thcr. Idyl. 24, 33 ;
Anth. 6, 219,
24, etc. ||
2 relâchement,
affaiblissement (du corps ou de l’esprit)
Hpc. 38, 29 ;
69c,
etc. ; Th.
fr. 10, 2 et 3 ; Arét. Caus. m. acut.
2, 3, etc. ;
fig. Dém.
219, 28 ; DC.
48, 24.
Étym.
ἐκλύω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
6 occurrences
Esther
LXX · 2- D:5… καὶ μετέβαλεν τὸ χρῶμα αὐτῆς ἐν ἐκλύσει καὶ κατεπέκυψεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τῆς …
- D:10… δὲ τῷ διαλέγεσθαι αὐτὴν ἔπεσεν ἀπὸ ἐκλύσεως αὐτῆς καὶ ὁ βασιλεὺς ἐταράσσετο καὶ …
Isaïe
LXX · 1- 21:3διὰ τοῦτο ἐνεπλήσθη ἡ ὀσφύς μου ἐκλύσεως καὶ ὠδῖνες ἔλαβόν με ὡς τὴν …
Jérémie
LXX · 1- 29:3… ἐπέστρεψαν πατέρες ἐφ᾿ υἱοὺς αὐτῶν ἀπὸ ἐκλύσεως χειρῶν αὐτῶν
Ézéchiel
LXX · 1- 23:33μέθην καὶ ἐκλύσεως πλησθήσῃ καὶ τὸ ποτήριον ἀφανισμοῦ ποτήριον …
2 Maccabées
LXX · 1- 3:24… καταπλαγέντας τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν εἰς ἔκλυσιν καὶ δειλίαν τραπῆναι