ἔνοπλος
Adjectif · énoplos (énoplos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἔν·οπλος, ος,
ον :
1 en armes, armé,
Soph. O.R.
469 ; Eur.
H.f. 1164 ;
Xén. Hier.
10, 7 (ἐν
ὅπλοις Holden) ||
2 rempli d’hommes armés
(cheval de bois) Eur. Tr. 520.
Étym.
ἐν, ὅπλον.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
1 Rois
LXX · 1- 22:10… ἐκάθηντο ἀνὴρ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ ἔνοπλοι ἐν ταῖς πύλαις Σαμαρείας καὶ πάντες …
2 Maccabées
LXX · 1- 14:22διέταξεν Ιουδας ἐνόπλους ἑτοίμους ἐν τοῖς ἐπικαίροις τόποις μήποτε …
3 Maccabées
LXX · 2- 5:48… ἐξιόντων περὶ πύλην καὶ τῆς συνεπομένης ἐνόπλου δυνάμεως τῆς τε τοῦ πλήθους πορείας …
- 6:21… ἀπέστρεψαν τὰ θηρία ἐπὶ τὰς συνεπομένας ἐνόπλους δυνάμεις καὶ κατεπάτουν αὐτὰς καὶ ὠλέθρευον
4 Maccabées
LXX · 1- 5:1… καὶ τῶν στρατευμάτων αὐτῷ παρεστηκότων κυκλόθεν ἐνόπλων