ἱκέτης
Nom · hikétis (hikétês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ἱκέτης, ου
(ὁ)
[ῐ] qui vient en suppliant,
suppliant, Il. 7,
165 ; 8, 546, etc. ; Hés. O. 325 ; Pd. N. 8, 22 ; Eschl. Eum. 92, etc. ; Soph. O.R. 634 ; Eur. Suppl. 280 ; ἱκ. τινός, qui vient
en suppliant auprès de qqn, Hdt.
2, 113 ; Pd.
O. 5, 45 ;
Soph. O.C.
634 ; Thc.
1, 136 ; ou au
contr. qui vient supplier pour qqn ou pour qqe ch. Isocr.
120c ||
E Dor. ἱκέτας [ᾱ] Pd. Eur. ll. cc.
Étym. R.
indo-europ. *seik-, atteindre, saisir la main, v. ἵκω ; cf. ἱκνέομαι.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Psaumes
LXX · 1- 73:23μὴ ἐπιλάθῃ τῆς φωνῆς τῶν ἱκετῶν σου ἡ ὑπερηφανία τῶν μισούντων σε …
Malachie
LXX · 1- 3:14… τὰ φυλάγματα αὐτοῦ καὶ διότι ἐπορεύθημεν ἱκέται πρὸ προσώπου κυρίου παντοκράτορος
Siracide
LXX · 2- 4:4 ἱκέτην θλιβόμενον μὴ ἀπαναίνου καὶ μὴ ἀποστρέψῃς …
- 36:16εἰσάκουσον κύριε δεήσεως τῶν ἱκετῶν σου κατὰ τὴν εὐλογίαν Ααρων περὶ …