ὀδυνηρός
Adjectif · oduniros (odunêros)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ὀδυνηρός, ά, όν
[ῠ] douloureux, au
phys. et au mor. Eur. Hipp. 189 ; Ar. Ach. 230 ; Arstt. Rhet. 2, 10, 3 ||
Cp. -ότερος, Ar. Pl. 526 ; sup. -ότατος, Plat. Gorg. 525c ; Dém. 1471, 4 ||
E Dor. ὀδυναρός [ᾱ] Pd. P. 2, 91.
Étym.
ὀδύνη.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
5 occurrences
1 Rois
LXX · 2- 2:8… Βαουριμ καὶ αὐτὸς κατηράσατό με κατάραν ὀδυνηρὰν τῇ ἡμέρᾳ ᾗ ἐπορευόμην εἰς παρεμβολάς …
- 2:35… ἐκ Χεβρων οὗτος κατηράσατό με κατάραν ὀδυνηρὰν ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐπορευόμην εἰς παρεμβολάς …
Jérémie
LXX · 2- 14:17… συνετρίβη θυγάτηρ λαοῦ μου καὶ πληγῇ ὀδυνηρᾷ σφόδρα
- 37:17… ἀνάξω τὸ ἴαμά σου ἀπὸ πληγῆς ὀδυνηρᾶς ἰατρεύσω σε φησὶν κύριος ὅτι ἐσπαρμένη …
Lamentations
LXX · 1- 5:17περὶ τούτου ἐγενήθη ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ἡμῶν περὶ τούτου ἐσκότασαν …