ὁμορέω
Verbe · homoréô (homoréô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ὁμορέω-ῶ, confiner, être limitrophe de,
dat. Plut.
Popl. 8 ;
Hdn 6, 7, 5 ||
E Ion. ὁμουρέω, Hdt. 2, 33 ; 7, 123, etc. v. ce mot.
Étym.
ὅμορος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
3 occurrences
1 Chroniques
LXX · 1- 12:41καὶ οἱ ὁμοροῦντες αὐτοῖς ἕως Ισσαχαρ καὶ Ζαβουλων καὶ …
Jérémie
LXX · 1- 27:40… θεὸς Σοδομα καὶ Γομορρα καὶ τὰς ὁμορούσας αὐταῖς εἶπεν κύριος οὐ μὴ κατοικήσῃ …
Ézéchiel
LXX · 1- 16:26… ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Αἰγύπτου τοὺς ὁμοροῦντάς σοι τοὺς μεγαλοσάρκους καὶ πολλαχῶς ἐξεπόρνευσας …