ὄλλυμι

Verbe · ollumi (ollumi)

Notice Bailly

Lexique du grec ancien

ὄλλυμι [ῡ] (impf. ὤλλυν, f. ὀλέσω, att. ὀλῶ, ao. ὤλεσα, pf. ὀλώλεκα, pf. 2 au sens neutre ὄλωλα, pl. q. pf. ὀλώλειν, postér. ao. pass. ὠλέσθην) perdre, c. à d. :
I
1 au sens causal, faire périr, détruire, anéantir : en parl. de pers. : ὀλλ. τινά, Pd. O. 1, 127 ; Soph. Ant. 751, faire périr qqn ; στρατόν, Eschl. Pers. 728, anéantir une armée ; en parl. de choses : πόλιν, Od. 9, 188, ruiner ou détruire une ville ; τρίχας ἐκ κεφαλῆς, Od. 13, 399, faire tomber les cheveux de la tête ; à la fois en parl. de pers. et de choses : νῆάς τ’ ὀλέσας καὶ πάντας Ἀχαιούς, Il. 8, 498, ayant détruit les vaisseaux et tous les Grecs ||
2 au sens pass. subir la perte de (de la vie, d’un butin, etc.) Eschl. Eum. 248 ||
II Moy. ὄλλυμαι (f. ὀλοῦμαι, ao. 2 ὠλόμην, pf. 2 de forme act. ὄλωλα)
1 périr, mourir de mort violente : ὑπό τινι, par le fait ou de la main de qqn, Il. 16, 489, ou par suite de qqe ch. Od. 3, 235 ; ὀλέθρῳ ὀλέσθαι, Od. 4, 489, subir la mort ; κακὸν οἶτον, Il. 3, 417 ; κακὸν μόρον, Il. 21, 133, subir un sort funeste, périr misérablement ; ὄλοιο, Att. formule d’imprécation, puisses-tu périr ! ὄλοιτο, Att. puisse-t-il périr ! particul. au pf. 2 ὄλωλα, dans Hom. au sens du pf. j’ai succombé, je succombai, Il. 15, 111 ; 24, 384 ; qqf. en ce sens chez les Att. : οἱ ὀλωλότες, Eschl. Ag. 346 ; Soph. Ant. 174, ceux qui ont succombé, les morts ; mais d’ord. chez les Att. au sens d’un prés. je péris, je succombe, Att. : joint à οἴχωκα, Soph. Aj. 896 ; en ce sens Od. 4, 318 ||
2 être perdu ; en gén. être ruiné, anéanti, en parl. d’Ilion, Il. 13, 772 ; de gloire, Il. 9, 415 ; du retour dans la patrie, Il. 9, 413, etc. ||
3 au part. ao. 2, sens actif, ὀλόμενος, funeste, Eur. Med. 1253 ; H.f. 1061, etc. ||
E Mot poét. ; en prose on emploie ἀπόλλυμι. Impf. itér. ὀλέεσκον (var. ὀλέκεσκον d’ὀλέκω) Il. 19, 135. Fut. épq. ὀλέσσω, Il. 12, 250 ; Od. 2, 49 ; ion. ὀλεω, -έεις, etc. Hdt. 1, 34, etc. Ao. épq. et lyr. ὄλεσα, Od. 23, 319 ; Eur. Ph. 663 ; ou ὄλεσσα, Il. 19, 60 ; Od. 21, 284, etc. ; part. dor. ὀλέσαις, Pd. O. 1, 79. Moy. impf. dor. ὠλλύμαν [ᾱ] Eur. Hec. 914 ; fut. épq. ὀλέομαι, Il. 21, 133. Ao. 2 épq. ὀλόμην, Od. 11, 197 ; dor. ὠλόμαν [ᾱ] Ar. Pax 1013 ; ὀλόμαν [ᾱ] Eur. I.T. 152 ; sbj. 2 sg. ὄληαι, Il. 3, 417 ; opt. 3 pl. ὀλοίατο, Eschl. Sept. 552, part. épq. (voir 3) οὐλόμενος, Il. 1, 2 ; etc. Eschl. Pr. 397 ; Eur. Ph. 1528.
Étym. p. *ὄλνυμι, de la R. indo-europ. *h₃elh₁-, détruire ; cf. ὀλοός, lat. dēleō, ab-oleō.

Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.

Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗

23 occurrences

  1. Job

    LXX · 4
  2. 4:11μυρμηκολέων ὤλετο παρὰ τὸ μὴ ἔχειν βοράν σκύμνοι …
  3. 18:11κύκλῳ ὀλέσαισαν αὐτὸν ὀδύναι πολλοὶ δὲ περὶ πόδας …
  4. 20:10τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες αἱ δὲ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν …
  5. 34:17… σὺ τὸν μισοῦντα ἄνομα καὶ τὸν ὀλλύντα τοὺς πονηροὺς ὄντα αἰώνιον δίκαιον
  6. Proverbes

    LXX · 10
  7. 1:32… ἠδίκουν νηπίους φονευθήσονται καὶ ἐξετασμὸς ἀσεβεῖς ὀλεῖ
  8. 2:22ὁδοὶ ἀσεβῶν ἐκ γῆς ὀλοῦνται οἱ δὲ παράνομοι ἐξωσθήσονται ἀπ᾿ αὐτῆς
  9. 9:18… οὐκ οἶδεν ὅτι γηγενεῖς παρ᾿ αὐτῇ ὄλλυνται καὶ ἐπὶ πέτευρον ᾅδου συναντᾷ ἀλλὰ …
  10. 10:28ἐγχρονίζει δικαίοις εὐφροσύνη ἐλπὶς δὲ ἀσεβῶν ὄλλυται
  11. 11:7τελευτήσαντος ἀνδρὸς δικαίου οὐκ ὄλλυται ἐλπίς τὸ δὲ καύχημα τῶν ἀσεβῶν …
  12. 11:7… ἐλπίς τὸ δὲ καύχημα τῶν ἀσεβῶν ὄλλυται
  13. 13:2… δικαιοσύνης φάγεται ἀγαθός ψυχαὶ δὲ παρανόμων ὀλοῦνται ἄωροι
  14. 15:6… οἱ δὲ ἀσεβεῖς ὁλόρριζοι ἐκ γῆς ὀλοῦνται οἴκοις δικαίων ἰσχὺς πολλή καρποὶ δὲ …
  15. 16:2… οἱ δὲ ἀσεβεῖς ἐν ἡμέρᾳ κακῇ ὀλοῦνται
  16. 32:19ὀδοὺς κακοῦ καὶ ποὺς παρανόμου ὀλεῖται ἐν ἡμέρᾳ κακῇ
  17. Jérémie

    LXX · 9
  18. 10:20ἡ σκηνή μου ἐταλαιπώρησεν ὤλετο καὶ πᾶσαι αἱ δέρρεις μου διεσπάσθησαν …
  19. 30:4… κρυπτὰ αὐτῶν κρυβῆναι οὐ μὴ δύνωνται ὤλοντο διὰ χεῖρα ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ γείτονος …
  20. 30:19ἀλάλαξον Εσεβων ὅτι ὤλετο Γαι κεκράξατε θυγατέρες Ραββαθ περιζώσασθε σάκκους …
  21. 31:1… εἶπεν κύριος οὐαὶ ἐπὶ Ναβαυ ὅτι ὤλετο ἐλήμφθη Καριαθαιμ ᾐσχύνθη Αμαθ καὶ ἡττήθη
  22. 31:15 ὤλετο Μωαβ πόλις αὐτοῦ καὶ ἐκλεκτοὶ νεανίσκοι …
  23. 31:18… ἐν ὑγρασίᾳ καθημένη Δαιβων ἐκτρίβητε ὅτι ὤλετο Μωαβ ἀνέβη εἰς σὲ λυμαινόμενος ὀχύρωμά …
  24. 31:20… καὶ κέκραξον ἀνάγγειλον ἐν Αρνων ὅτι ὤλετο Μωαβ
  25. 38:2… κύριος εὗρον θερμὸν ἐν ἐρήμῳ μετὰ ὀλωλότων ἐν μαχαίρᾳ βαδίσατε καὶ μὴ ὀλέσητε …
  26. 38:2… ὀλωλότων ἐν μαχαίρᾳ βαδίσατε καὶ μὴ ὀλέσητε τὸν Ισραηλ