ὑποκαίω
Verbe · hupokéô (hupokaïô)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ὑπο·καίω :
I (ὑπό, sous)
1 faire du feu sous,
Luc. Phal.
1, 11 ; au
pass. Arstt. Meteor. 2, 2, 10 ;
Gal. 6, 707 ;
τι, Gal.
14, 318, sous qqe ch. ||
2 brûler avec du feu
allumé dessous, Hdt. 4, 61 ; DS. 20, 71 ||
II (ὑπό, peu à peu) brûler ou
échauffer peu à peu, Gal. 14, 423 ; Lgs 3, 10 ; fig. Parth. 12, 1 ; 23, 2.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
4 occurrences
Amos
LXX · 1- 4:2… καὶ τοὺς μεθ᾿ ὑμῶν εἰς λέβητας ὑποκαιομένους ἐμβαλοῦσιν ἔμπυροι λοιμοί
Jérémie
LXX · 1- 1:13… τί σὺ ὁρᾷς καὶ εἶπα λέβητα ὑποκαιόμενον καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου …
Ézéchiel
LXX · 1- 24:5ἐξ ἐπιλέκτων κτηνῶν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστᾶ ὑποκάτω αὐτῶν ἔζεσεν ἔζεσεν …
4 Maccabées
LXX · 1- 11:18ἐφ᾿ οὗ κατατεινόμενος ἐπιμελῶς καὶ ἐκσπονδυλιζόμενος ὑπεκαίετο