ὡραιότης
Nom · hôréotis (hôraïotês)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ὡραιότης, ητος
(ἡ)
1 jeunesse, fraîcheur,
beauté, X. Éph. 1,
1 ; Spt. Ezech. 16, 14 ;
Ps. 50, 2 ;
95, 6 ; Hld.
2, 32, p. 160 ; au pl. Xén. Œc. 7, 43 ; maturité des
fruits, Arstt. Plant. 1, 4, 14 ;
Th. H.P.
9, 1, 6 ||
2 parure, ornement,
Spt. Esaï.
44, 13.
Étym.
ὡραῖος.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Psaumes
LXX · 5- 44:4… ἐπὶ τὸν μηρόν σου δυνατέ τῇ ὡραιότητί σου καὶ τῷ κάλλει σου
- 49:2ἐκ Σιων ἡ εὐπρέπεια τῆς ὡραιότητος αὐτοῦ ὁ θεὸς ἐμφανῶς ἥξει
- 49:11… πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡραιότης ἀγροῦ μετ᾿ ἐμοῦ ἐστιν
- 67:13… βασιλεὺς τῶν δυνάμεων τοῦ ἀγαπητοῦ καὶ ὡραιότητι τοῦ οἴκου διελέσθαι σκῦλα
- 95:6ἐξομολόγησις καὶ ὡραιότης ἐνώπιον αὐτοῦ ἁγιωσύνη καὶ μεγαλοπρέπεια ἐν …
Isaïe
LXX · 1- 44:13… αὐτὸ ὡς μορφὴν ἀνδρὸς καὶ ὡς ὡραιότητα ἀνθρώπου στῆσαι αὐτὸ ἐν οἴκῳ
Ézéchiel
LXX · 1- 16:14… συντετελεσμένον ἦν ἐν εὐπρεπείᾳ ἐν τῇ ὡραιότητι ᾗ ἔταξα ἐπὶ σέ λέγει κύριος