ῥαντός
Adjectif · rantos (rhantos)
Notice Bailly
Lexique du grec ancien
ῥαντός, ή, όν,
tacheté, Spt. Gen. 30, 32.
Étym.
vb. de ῥαίνω.
Sens général, à vérifier dans le contexte biblique.
Bailly 2020 · CC BY-NC-NDSource ↗
7 occurrences
Genèse
LXX · 7- 30:32… τοῖς ἀρνάσιν καὶ πᾶν διάλευκον καὶ ῥαντὸν ἐν ταῖς αἰξίν ἔσται μοι μισθός
- 30:33… σου πᾶν ὃ ἐὰν μὴ ᾖ ῥαντὸν καὶ διάλευκον ἐν ταῖς αἰξὶν καὶ …
- 30:35… τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοὺς τράγους τοὺς ῥαντοὺς καὶ τοὺς διαλεύκους καὶ πάσας τὰς …
- 30:35… διαλεύκους καὶ πάσας τὰς αἶγας τὰς ῥαντὰς καὶ τὰς διαλεύκους καὶ πᾶν ὃ …
- 30:39… πρόβατα διάλευκα καὶ ποικίλα καὶ σποδοειδῆ ῥαντά
- 31:10… αἶγας διάλευκοι καὶ ποικίλοι καὶ σποδοειδεῖς ῥαντοί
- 31:12… αἶγας διαλεύκους καὶ ποικίλους καὶ σποδοειδεῖς ῥαντούς ἑώρακα γὰρ ὅσα σοι Λαβαν ποιεῖ